Avustralyalı Pazarlamacıların %84’ü Yapay Zekâ Görünürlüğünün Sahipliği Konusunda Hemfikir Değil

Avustralyalı pazarlamacılar, yapay zekâ görünürlüğünün kime ait olduğu konusunda giderek daha fazla ayrışıyor; işletmeler ise yapay zekâ destekli arama ve keşfin yükselişine uyum sağlamakta zorlanıyor.

Sefiani’nin yakın tarihli bir araştırması, pazarlama ve iletişim liderlerinin %84’ünün yapay zekâ görünürlüğünün sahipliği konusunda farklı düşündüğünü ortaya koyarak kurumlarda net bir sorumluluk eksikliğine dikkat çekti.

Aynı zamanda katılımcıların %91’i, markaların yapay zekâ tarafından üretilen yanıtlarda nasıl göründüğünü daha iyi etkilemek için stratejilerini şimdiden değiştirdiklerini belirtti. Ancak sorumlulukların veri, marka, iletişim ve performans ekipleri arasında dağıldığı bir ortamda, entegre bir yaklaşıma sahip olduğunu bildirenlerin oranı yalnızca %16 oldu.

Parçalanma, Yapay Zekâ Görünürlüğü Stratejilerini Zayıflatma Riski Taşıyor

Uyum eksikliği operasyonel zorluklar yaratıyor. Liderlerin yaklaşık %77’si, geçen yıl kurum içi silo yapıların tutarsız mesajlar ve daha yavaş yanıt süreleri gibi ciddi sorunlara yol açtığını söyledi.

Daha da önemlisi, her dört kurumdan biri yapay zekâ tarafından üretilen yanıtlarda yanlış ya da güncelliğini yitirmiş marka bilgilerinin yer aldığını bildirdi; bu da yapay zekânın yönlendirdiği ortamlarda itibar riskine ilişkin endişeleri artırıyor.

Bu değişim, keşfin işleyişindeki daha kapsamlı bir dönüşümü yansıtıyor. Yapay zekâ araçları geleneksel aramanın ötesine geçiyor ve şirketleri bilgilerinin nasıl yapılandırıldığını ve dağıtıldığını yeniden düşünmeye zorluyor.

Bütçe dağılımı da değişiyor. Katılımcıların yaklaşık yarısı pazarlama bütçelerinin %5 ila %10’unu yapay zekâ görünürlüğüne ayırdığını belirtirken %30’u da %20’ye kadar yatırım yapıyor. Bu harcamanın büyük bölümü geleneksel dijital ve marka kanallarından aktarılıyor.

Sektör uzmanları, yapay zekâ görünürlüğünün artık tek bir kanala bağlı olmadığı uyarısında bulunuyor. Görünürlük bunun yerine içerik, medya yansımaları, sosyal sinyaller ve arama otoritesi genelindeki tutarlılığa dayanıyor. Uyum sağlanmadığında parçalı stratejiler, markaların yapay zekâ çıktılarında nasıl göründüğünü zayıflatabilir.

Yapay zekâ dijital keşfi yeniden şekillendirmeyi sürdürürken tartışma, arama sıralamalarından daha karmaşık bir soruya kayıyor: Bir markanın yapay zekâ sistemleri içinde nasıl temsil edildiğini kim kontrol ediyor?

Kaynak