Asya'da eticaret başarısı tıklamalar ve işlemlerden fazlasını gerektiriyor

Asya eticareti, eticaret yatırımlarının gerçek iş değeri yaratıp yaratmadığını ölçmek için işlem hacimlerinin ve teknoloji benimsemenin ötesine bakmalı.

Asya'nın eticaret başarısı küresel dijital ekonomiyi giderek daha fazla şekillendiriyor; ancak araştırmacılar, geleneksel göstergelerin bazı pazarların ve işletmelerin neden diğerlerinden daha iyi performans gösterdiğini tam olarak açıklayamayabileceği uyarısında bulunuyor.

Asya genelinde hükümetler geniş bant ağlarına, mobil bağlantıya, dijital altyapıya ve teknoloji benimsemeye yoğun yatırım yapmayı sürdürüyor. Aynı zamanda milyonlarca işletme çevrim içi ortama taşınıyor ve tüketiciler eticaret platformlarını giderek daha rahat kullanıyor.

Ancak yakın tarihli bir çalışma, eticaret başarısını yalnızca işlem hacimleri, internet penetrasyonu, mobil kullanım ya da çevrim içi işletme sayısıyla ölçmenin eksik bir tablo ortaya koyabileceğini gösteriyor.

Araştırma, politika yapıcıların ve iş liderlerinin dijital teknolojilerin kurumsal performansı gerçekten iyileştirip iyileştirmediğine ve sürdürülebilir ekonomik değer üretip üretmediğine daha fazla dikkat etmesi gerektiğini savunuyor.

Asya'da eticaretin benimsenmesini ölçmek, başarıyı ölçmekle aynı şey değil

Dijital gelişimin geleneksel ölçütleri genellikle işletmelerin teknolojileri benimseyip benimsemediğine ya da tüketicilerin dijital platformları kullanıp kullanmadığına odaklanıyor.

Bu göstergeler, özellikle gelişmekte olan dijital ekonomilerin gelişimini değerlendirirken önemini koruyor. Ancak teknolojinin benimsenmesi, işletmelerin dijital dönüşümden fayda sağladığı anlamına tek başına gelmiyor.

Bir şirket bulut altyapısına, yapay zekâya, analitik platformlarına ya da eticaret sistemlerine yatırım yaparken operasyonlarını, müşteri deneyimini veya kârlılığını kayda değer biçimde iyileştiremeyebilir.

Bu ayrım, dijital ekonomilerindeki ilerlemeyi değerlendirmek isteyen hükümetler için özellikle önemli.

Geniş bant kapsamı, mobil penetrasyon ve dijital platform kullanımı görece kolay ölçülebiliyor. Kurumsal yetkinlik, dijital beceriler ve teknolojiyi iş süreçlerine etkili biçimde entegre etme kabiliyetini sayısallaştırmak ise çok daha zor.

Oysa bu faktörler, Asya'nın eticaret başarısını anlamada giderek daha önemli hale gelebilir.

50'den fazla eticaret başarısı modeli belirlendi

“E-Commerce Research Trend: Transforming Qualitative Models into Quantitative Forms for Measuring E-Commerce Success in the Age of Digital Transformation” başlıklı yakın tarihli bir çalışma, eticaret performansına ilişkin mevcut araştırmaları inceledi.

Araştırmacılar, eticaret başarısını açıklamak ya da ölçmek için kullanılan 50'den fazla farklı teorik model belirledi.

Alana dört yerleşik yaklaşımın hâkim olduğu görüldü; bu durum, dijital iş modelleri geliştikçe eticaret ölçümünün ne kadar parçalı hale geldiğini ortaya koyuyor.

Araştırmacılar, birbiriyle rekabet eden çok sayıdaki çerçevenin dijital ticaretin artan karmaşıklığını yansıttığını savunuyor.

Eticaret artık yalnızca bir şirketin web sitesi olup olmadığı ya da müşterilerin çevrim içi alışveriş yapmaya istekli olup olmadığıyla ilgili değil.

Modern eticaret operasyonları giderek daha fazla lojistiğe, veri analitiğine, otomasyona, dijital ödemelere, müşteri deneyimine, yapay zekâya ve kurumsal karar alma süreçlerine bağlı.

Sonuç olarak dijital başarıyı ölçmek daha geniş bir gösterge setini gerektiriyor.

Hız, harcama ve beceri

Çalışma, keşif niteliğinde bir ölçüm çerçevesi olan EBS modelini öneriyor; model üç geniş alana odaklanıyor: Hız, Harcama ve Beceri.

Hız, dijital sistemlerin performansını ve bir kuruluşun dijital ortamda verimli şekilde faaliyet gösterme kabiliyetini temsil ediyor.

Harcama, eticarete ve dijital teknolojilere yapılan sürekli finansal yatırımı yansıtıyor.

Beceri ise bu teknolojileri etkili biçimde kullanmak için gereken kurumsal yetkinlikleri ifade ediyor.

Model, nihai ya da evrensel olarak uygulanabilir bir ölçüm standardı olarak sunulmuyor. Araştırmacılar bunun yerine modeli, dijital dönüşümün niteliksel yönlerinin ölçülebilir işletme düzeyindeki göstergelere nasıl dönüştürülebileceğine dair bir örnek olarak tanımlıyor.

Bu yaklaşım, politika yapıcıların şirketlerin yalnızca dijital teknolojileri benimsediği ekonomilerle işletmelerin bu yatırımları başarıyla ticari değere dönüştürdüğü ekonomileri birbirinden ayırt etmesine yardımcı olabilir.

Yapay zekâ ölçümü daha da karmaşık hale getiriyor

Üretken yapay zekânın hızla benimsenmesi bu zorluğu daha da önemli kılıyor.

Üretken yapay zekâ 2022'de iş dünyasında yaygın kullanıma girmeye başladığından bu yana şirketler eticaret operasyonlarında giderek daha fazla yapay zekâ aracı kullanıyor.

Yapay zekâ artık talep tahmini, kişiselleştirilmiş öneriler, müşteri hizmetleri, içerik üretimi, fiyatlandırma, lojistik ve stok yönetimini destekleyebiliyor.

Ancak bu sistemlerin ürettiği değer, geleneksel eticaret göstergelerinde her zaman görünür olmayabilir.

Bir şirket aynı sayıda işlem gerçekleştirirken yapay zekâ sayesinde verimliliği, tahmin doğruluğunu ya da müşteri bağlılığını önemli ölçüde artırabilir.

Tersine, bir işletme birden fazla yapay zekâ aracını benimseyip anlamlı operasyonel iyileştirmeler elde edemeyebilir.

Bu da Asya'da eticaret başarısının gelecekteki ölçütlerinin yalnızca şirketlerin yapay zekâ kullanıp kullanmadığını değil, bu sistemlerin iş sonuçlarını iyileştirip iyileştirmediğini de dikkate alması gerekebileceği anlamına geliyor.

Asya tek bir dijital pazar değil

Bir diğer zorluk da Asya eticaret pazarlarının son derece çeşitli olması.

Asya, dünyanın dijital açıdan en gelişmiş ekonomilerinden bazılarını barındırdığı gibi eticaret altyapısının ve dijital benimsemenin henüz erken bir gelişim aşamasında olduğu pazarları da kapsıyor.

Düzenlemeler, finansmana erişim, lojistik altyapısı, tüketici güveni ve dijital beceriler ülkeler arasında önemli farklılıklar gösteriyor.

Küçük ve orta ölçekli işletmeler de faaliyet gösterdikleri pazara bağlı olarak çok farklı engellerle karşılaşabiliyor.

Bu nedenle ağırlıklı olarak işlem hacimlerine ya da internet penetrasyonuna dayanan tek bir ölçüm, tek tek dijital ekonomilerin temeldeki güçlü ve zayıf yönlerini ortaya koymakta yetersiz kalabilir.

İki ülke benzer dijital altyapıya sahip olsa da bir pazardaki işletmelerin daha güçlü kurumsal yetkinliklere, sermayeye daha iyi erişime ya da daha ileri dijital becerilere sahip olması nedeniyle eticaret sonuçları önemli ölçüde farklılaşabilir.

Politika yapıcıların gerçek darboğazları belirlemesi gerekiyor

Daha iyi ölçüm, hükümet politikalarını da etkileyebilir.

Bir ülke halihazırda güçlü bir dijital altyapıya sahipse ancak eticaret işletmeleri teknik ya da yönetsel becerilerden yoksunsa, ek altyapı yatırımlarının etkisi sınırlı kalabilir.

Bu gibi durumlarda dijital eğitim programları, kurumsal gelişim ve küçük işletmelere yönelik destekler daha fazla ekonomik değer yaratabilir.

Benzer şekilde, şirketler teknolojiye yoğun yatırım yaptığı halde verimlilik ve kârlılık zayıf kalıyorsa, politika yapıcıların bu teknolojilerin iş süreçlerine doğru şekilde entegre edilip edilmediğini araştırması gerekebilir.

Araştırmacılara göre amaç, illa ki yeni bir uluslararası eticaret sıralaması oluşturmak olmamalı.

Hükümetlerin bunun yerine dijital büyümenin önündeki gerçek engellerin nerede olduğunu belirleyebilecek ölçüm sistemlerine ihtiyacı var.

Dijital benimsemeden dijital değere

Asya'nın eticaret başarısı, işletmelerin dijital teknolojilere eriştikten sonra neler başarabildiğine giderek daha fazla bağlı olacak.

Altyapı vazgeçilmez olmaya devam ediyor; ancak altyapı tek başına ticari performansı garanti edemez.

İşletmelerin yeni teknolojileri operasyonlarına entegre edebilmesi için gerekli becerilere, yatırım kapasitesine ve kurumsal yapılara da sahip olması gerekiyor.

Hükümetler açısından bu, dijital ekonomi politikasının teknoloji benimsemeyi teşvik etmenin ötesine geçerek şirketlerin bu yatırımlardan ölçülebilir değer üretmesine yardımcı olmaya yönelmesi gerekebileceği anlamına geliyor.

Dolayısıyla Asya eticaretinin gelişimindeki bir sonraki aşama, yalnızca kaç tüketicinin çevrim içi alışveriş yaptığı ya da kaç işletmenin dijital mağaza işlettiğiyle tanımlanmayacak.

Daha önemli soru, dijital teknolojinin bu işletmelerin daha verimli çalışmasına, pazar değişikliklerine daha hızlı yanıt vermesine ve sürdürülebilir rekabet avantajları oluşturmasına yardımcı olup olmadığı olacak.

Eticaret ve yapay zekâ birbirine yakınlaşmaya devam ettikçe bu sonuçları ölçmek, Asya'nın dijital ekonomisinin karşı karşıya olduğu en önemli zorluklardan biri haline gelebilir.

Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret

Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret, Asya Eticaret